
توسط محمدصالح طراحی | پنجشنبه بیستم آبان ۱۴۰۰ | 15:3 در حالی که در اوج تنهایی نشسته ام، گوشهایم صدای انسانها را میشوند اما در عمق قلبم تنها صدای گریه تنهایی را احساس میکنم. خاطرات امانم نمیدهد. نمیدانم اصلا چرا اینجا هستم و قرار است چه کنم. هیچ نمیدانم و هر چه بیشتر میدانم کمتر درک میکنم. هرچه بیشتر در دریای خلقت غرق میشوم، کمتر میفهمم که به راستی این جهان چر...
ادامه مطلب